لینک دانلود خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع : ( قابل ویرایش اماده پرینت )
تعداد : 48 صفحه
قسمتی متن :
کنوانسیون ( معاهده ) 1969 وین خصوص حقوق معاهدات
تدوین مقررات حقوقی معاهدات بین المللی، اولین بار چهارچوب کوششهای موسسات خصوصی توسط دانشگاه هاروارد مورد توجه قرار گرفت که سال 1935 طرف معروف شایان توجهی خصوص تنظیم کرد. اما تدوین رسمی بین المللی سال 1949 دستور کار کمیسیون حقوق بین الملل سازمان ملل متحد قرار گرفت. پس تلاشهای فراوان سال 1966، کمیسیون متن نهایی پروژه کنوانسیون تصویب کرد که کار حقوقدانان بزرگی چون «بریرلی» -1- ، «لوترپاخت» -2- ، «فیتزموریس» -3- «والدوک» -4- نقش مخبر داشتند. مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه (XXI) 2166 مورخ 5 دسامبر 1966 خود تصمیم گرفته کنفرانس بین المللی مرکب نمایندگان تام الاختیار دولتها منظور تشکیل شود. پس انجام دو دوره جلسات ماه مه سالهای 1968 1969 سر انجام 22 مه 1969 حضور نمایندگان صد ده کشور ناظران چندین سازمان تخصصی بین المللی چند سازمان بین الدولی، کنوانسیون وین حقوق معاهدات تصویب تاریخ 23 مه 1969 امضاء الحاق کشورها مکتوب میباشد. دولت ایران همان تاریخ امضا کرده اما کنون کنوانسیون تصویب قوه مقننه نرسیده است. طبق امار دسامبر 1985 مجمع عمومی سازمان ملل متحد مندرج مدرک شماره ST/ LEG/ SEL. E/4 تعداد هفتاد دو کشور عضو کنوانسیون میباشند که تعدا فقط بیست یک دولت تصویب نمودهاند. البته موجب ماده 84 ان، تاریخ 27 ژانویه 1980، که یک ماه پس تسلیم سی پنجمین سند تصویب الحاق است، کنوانسیون قوت قانونی دارد. کنوانسیون 1969 وین که میان حقوقدانان غربی «معاهده معاهدات» -5- معروف شده حقوق بین الملل اهمیت فوقالعادهای برخوردار است، مشتمل 85 ماده یک ضمیمه چندین اعلامیه قطعنامه تکمیلی میباشد. چهارچوب ترتیبات کنوانسیون، اساسی موضوعات حقوق بین الملل مطرح شده اند مقدمه یاداور چند اصل کلی حقوق بین الملل مانند اصل رضایت ازادانه دولتها، اصل حسن نیت، قاعده الزام اور بودن تعهدات اصل تساوی حقوق ملتها عین حال، احترام قواعد عرفی حقوق بین الملل موارد سکوت کنوانسیون مورد تایید قرار داده است. کنوانسیون پس تعریف اصلاحات بکار رفته بخش دوم خود چگونگی انعقاد اجرای معاهدات میپردازد. مهمترین مسئله «حق شرط» -6- میباشد که بموجب دولته میتوانند هنگام امضاء، تصویب، قبول، تایید عضویت یک معاهده، تعهد خود نسبت ترتیبات مقید مشروط مانند سازند (ماده 19). لحاظ میتوان گفت که کنوانسیون اصل حاکمیت دولتها عنوان اساس درنظر گرفته قالب استقلال ارداه دولتها تبلور بخشیده (مانند مواد 12، 13، 14، 15). اصل تفکیک حقوق بین الملل حقوق داخلی (ماده 46)، قواعد تفسیر معاهدات (ماده 31)، توجه داشتن « موضوع هدف معاهده » که بصورت عبارتی کلیدی چندین ماده بکار رفته (مواد 19 31) جمله موارد دیگری هستند که همچون حق شرط، ازادی ارده دول متعاهد تایید میکنند. بخشهای بعدی بیان چگونگی اجرا تفسیر معاهدات پرداخته مسائل تصحیح تغییر، ابطال، الغاء تعلیق اجرائی معاهدات روش حل فصل اختلافات (مواد 42 72) بالاخره اموری چون اخطار، ابلاغ، تصحیح ثبت معاهدت مطمح نظر قرار داده است. لیکن انچه لحاظ حقوقی بیش همه اهمیت دارد مسئله رعایت قواعد امره حقوق بین الملل –7- (مواد 53 64) روش حل فصل اختلافات بین المللی (ماده 72) هستند که معاهده مذکور پیشبینی شدهاند. موضوع قواعد امره حقوق بین الملل مسائل مهم حقوق بین الملل که پس امضای کنوانسیون 1969 وین مورد توجه بحث جدلهای فراوان حقوقدانان واقع گردیده است. ماده 53 میگوید: «هر معاهده که زمان انعقاد ب تعارض یک قاعده امره حقوق عام بین الملل باشد، کان لم یکن فرض خواهد شد. بموجب ترتیبات عهدنامه حاضر، قاعده امره حقوق عام بین الملل قاعدهای که مورد قبول جامعه بین الملل دولتها مجموعا واقع گردیده عنوان قاعدهای که مطلقا استثناء پذیر نبوده تنها بوسیله قاعده دیگر حقوق عام بین الملل که دارای همان ویژگی باشد قابل تغییر است، رسمیت شناخته شده است.» گرچه ماده 4 کنوانسیون ترتیبات تنها قابل تسری معاهداتی میداند که پس قابلیت اجرای کنوانسیون منعقد شده باشند، اما عین حال نظر مضمون مائه 64 باید گفت تضمین کافی ثبات معاهدات داده نشده است. هر صورت، مبهم بودن اصطلاح قواعد امره حقوق بین الملل امر تشدید میکند. شاید بتوان گفت که نویسندگان عهدنامه وین تشریح ماده اقدام اخلاقی کرده اصول «حقوق طبیعی» عنوان مبنای فلسفی مذهبی حقوق بشر الهام گرفتهاند. انچه مسلم اینکه صرف پذیرش قواعد امره حقوق بین الملل علی رغم محدودیتهایش کنوانسیون، جنبههای دیگر تقویت کرده پیشبینی نحوه حل فصل اختلافات لازم ساخته است. توجه مسئله حل فصل اختلافات تلاشهای مثبت کمیسیون حقوق بین الملل تنظیم کنوانسیون وین محسوب میگردد. بموجب ماده 66 درصورت بروز اختلاف خصوص اجرا تفسیر مواد 53 64 (راجع قواعد امره حقوق بین الملل)، هر دولت متعاهد میتواند بموجب دادخواست موضوع دیوان بین المللی دادگستری ارجاع نماید، مگر انکه همان ماده اختلافات ناشی دیگر مواد بخش پبجم کنوانسیون روش سازش که ضمیمه پیش بینی شده، قابل ارجاع دانسته باشد. روش ماده 66 اشکالاتی دربر دارد: الف. حل فصل اختلافات ناشی اجرای مواد عهدنامه، سوای بخش پنجم، کاملا مسکوت گذاشته شده است. ب. رسیدگی قضائی دیوان بین المللی دادگستری نه فقط مورد مواد 53 64 محدود شده بلکه خصوص روش پیشبینی شده اسیب پذیر بوده بستگی قول طرفهای دیگر دعوی خواهد داشت. ج. روش سازش که ضمیمه عهدنامه پیشبینی شده اشکالات عدیده دارد: - دبیرکل سازمان ملل نقشی انقدر مهم قائل ه که اختیارات وی چهارچوب منشور سازمان ملل متحد خارج است. - جنبه محرمانه کوششهای سازش دهنده که شرط اساسی موفقیت اوست، رعایت شده که گزارش کمیسیون مربوط دبیرکل تسلیم گردد. - لیست دائمی «سازش دهندگان» صرفا مرکب حقوقدانان است؛ حالیکه مواردی علمای تاریخ، اقتصاد سیاست بیشتر میتوانند سازش موثر باشند. - گزارش کمیسیون سازش توصیه حمایت اجرا برخوردار نیست. علیرغم ابهاماتی که خصوص قواعد امره حقوق بین الملل وجود دارد اشکالاتی که روشهای حل فصل اختلافات راجع اجرا تفسیر معاهده مترتب میباشد، کنوانسیون وین حقوق معاهدات اهمیت فوق العاده خود عنوان یک سند بزرگ حقوق بین الملل حفظ کرده است. باری، کنوانسیون 1986 وین خصوص «معاهدات منعقده بین دولتها سازمان بین المللی» که اخیرا تنظیم امضاء افتتاح شده، سعی کرده اشکلات ابهامات عاری باشد، که خود مستلزم بررسی توضیح مستقل خواهد بود.